مير سيّد شريف گرگانى نيز كرامت را چنين تعريف كرده است : « هي ظهور امر خارق للعادة من قبل شخص غير مقارن لدعوى النبوّة » . « 1 » حاصل سخن اين‌كه معجزه و كرامت در اين‌كه امرى خارق‌العاده‌اند و از صالحان و پاكان صادر مىشود و اهداف الهى نيز بر آنها مترتّب است يكسانند ، و تفاوت آنها مربوط به داشتن دعوى نبوت و عدم آن است ، و اكثريت علماى اسلام ظهور كارهاى خارق‌العاده را بر صالحان و پارسايان از امت اسلامى جايز شمرده و آن را « كرامت » مىنامند . از مطالب ياد شده روشن گرديد كه اعتقاد اماميه در مورد امامان معصوم عليهم السّلام كه آنان را معصوم دانسته و علم غيب و كرامت براى آنان قايل مىباشند به هيچ‌وجه دليل بر نبوت آنان نبوده و با اصل خاتميّت منافات ندارد ، و هيچ‌يك از آنان نيز نه تنها چنين ادّعايى ندارند ، بلكه باشدت تمام با آن مخالفت نموده‌اند ، چنان‌كه نمونه‌هايى از احاديث اهل بيت و علماى اماميه را در اين‌باره نقل نموديم ، اگر اعتقاد به اين‌گونه مقامات ملازم با نبوت باشد ، بايد مريم عذرا و آصف بن برخيا ( وزير و وصى حضرت سليمان ) نيز پيامبر باشند ، و يا مطابق آنچه در صحيح بخارى و غير آن آمده بايد خليفه‌ى دوم نيز پيامبر باشد و . . .

--> ( 1 ) . التعريفات ، ص 79 .